An càl

RE: @togblog@ailbhean.co-shaoghal.net

Chan fhaca mi capail-choille ach aon turas ann an Alba. Bhiodh e math a bhith gan faicinn nas àbhaistiche.

Chaidh m' inntinn air ais gu covid leis gu bheil aithrisean a' nochdadh mun bhìoras Nipah. Chan eil i a' coimhead mar gu bheil rudeigin neo-àbhaisteach a' tachairt leis an bhìoras an-dràsta ge-tà, dìreach sgaoioeadh gu h-ionadail.

Nach e deagh naidheachd a tha seo? Agus a' tighinn bhon ùghdarras ionadail. Bhiodh e math faicinn air an tìr-mòr cuideachd fiù is ged nach eil na h-àireamhan àrd.
https://www.bbc.co.uk/naidheachdan/sgeulachdan/cx2y1035qlzo

Cheannaich mi leabhar-là am bliadhna agus tha e gu math snog (nas snoige na bha mi an dùil). An rud as cudromaiche, tha e gam dhèanamh beagan Gàidhlig a sgrìobh gach latha.

Tha fìosrachaidh ann mu dheidhinn na làithean sònraichte a tha a' tuiteam air gach latha. A rèir coltais, 's e Là Eadar-nàiseanta na Cumhachd Glaine a th' ann an-diugh. Chan eil na clàran-grèine agam a' dèanamh tòrr dealain an-diugh ge-tà.

Tha seo gam fhàgail tinn.

@alanferrier@mastodon.scot

Chan eil ùidh agam ann an ficsean eachdraidheil mar is àbhaist. Ach leugh mi Am Prionnsa, le Graham Cooper thar a' mhíosa sa chaidh. Ged a bha am stoidhle beagan slaodach dhomh bha tòrr pìosan inntinneach ann. An suidheachadh ann an coimhearsnachd Ghàidhlig ann an Sìorrachd Obar Dheathain agus an ceangal eadar Tuloch Measail is Neachdan rium gu mòr nam measg.