Trot

Jestem w szpitalu. Właśnie przeszedłem planowaną operację kręgosłupa szyjnego, na którą czekałem blisko dziewięć miesięcy. Mimo stresu cieszyłem się, że po miesiącach cierpienia w końcu uwolnię się od bólu. Sama procedura należy raczej do rutynowych: nacięcie na szyi, odsunięcie przełyku, a następnie usunięcie „zużytych” elementów i zastąpienie ich implantami. Czasami, tak jak w moim przypadku, montuje się dodatkową klatkę zabezpieczającą – u mnie objęło to dwie przestrzenie międzykręgowe. Jednak nie o technikaliach chciałem napisać. Odnoszę wrażenie, że lekarze są dramatycznie przeciążeni pracą. Mój chirurg tego dnia przeprowadził dwie operacje, po czym został na dyżurze do rana. Trudno się dziwić, że codzienny obchód sprowadza się do zdawkowego pytania: „Jak się pan czuje?” i przejścia do następnej sali. O szczegółach zabiegu dowiedziałem się dopiero po dwóch dniach. Mam poczucie, że nie tak powinno to wyglądać. Co więcej, odniosłem wrażenie, że poświęcono mi więcej uwagi tylko dlatego, że nie wszystko poszło zgodnie z planem. Złego słowa nie mogę natomiast powiedzieć o personelu pielęgniarskim. To świetni ludzie, których praca jest niezwykle trudna, kluczowa dla pacjenta, a jednocześnie rażąco nisko opłacana. Prawda jest taka, że dopiero gdy człowiek jest zmuszony skorzystać z publicznej ochrony zdrowia, dostrzega, jak bardzo niewydolny jest to system.

Vim jaki jest każdy widzi, jedni go uwielbiają inni nienawidzą (bo na przykład nie umieją z niego "wyjść"). Sam kiedyś uważałem, że używanie czegoś takiego jak Vim, to czysty masochizm. Jednak coś mnie tknęło i postanowiłem sprawdzić, czy może w tym szaleństwie jest coś więcej. Nie myliłem się, używanie Vima to masochizm ale tylko wtedy, gdy masz opory przed przestawieniem się na inny styl pisania. Lepszy styl. Po wielu latach pracy z tym edytorem nie umiem już normalnie pisać, palce instynktownie lecą na hjkl, skróty wbiły się tak głęboko, że używam ich nawet nie myśląc, że ich używam, pamięć mięśniowa nie pozwala efektywnie pracować na klawiaturze z innym skokiem klawiszy niż ta której używam. L Przekleństwo i błogosławieństwo jednocześnie...

Cześć.

Jako, że jest to moje pierwsze doświadczenie z Mastodonem, więc wypadałoby się przywitać.

Z zawodu jestem programistą (chociaż obecnie mówią na nas developerzy), lubię to co robię. Interesuje się techniką i programowaniem.

Mam nadzieję, że spędzę tutaj ciekawie swój wolny czas.

#introduction